» Wiadomości
» Wiadomości - Prawa rodziców dziecka nienarodzonego
 |
| fot. sxc.hu |
Po poronieniu lub urodzeniu martwego dziecka, w tej ciężkiej chwili największej straty, trzeba pamiętać, że jesteśmy mamą i tatą, i przysługują nam prawa należne rodzicom. Bez względu na wielkość dziecka, naszą sytuację materialną oraz to, czy było ochrzczone.
Codziennie około sto rodzin w Polsce traci swoje upragnione dziecko. Od lat trwa walka rodziców po stracie o prawa dziecka nienarodzonego, walka ze szpitalami i urzędami, szczególnie w mniejszych miejscowościach. Sytuacja stopniowo zaczyna się poprawiać, coraz więcej władz szpitali zobowiązuje swoich pracowników do uzyskania pisemnego oświadczenia osieroconej matki, czy chce ona pochować dziecko czy pochówek ma zorganizować państwo. Coraz więcej rodziców jest zatem uświadamianych przez personel o przysługujących im prawach.
Niezależnie od tego, czy do poronienia doszło w szpitalu, w domu, czy poza granicami Polski, niezależnie od wieku ciąży, masz prawo zarejestrować dziecko w Urzędzie Stanu Cywilnego. Musisz mu najpierw nadać imię. Jeśli ciąża była na tyle krótka, że nie wiadomo jakiej płci było dziecko, następuje tzw. uprawdopodobnienie płci - jeszcze w szpitalu podajesz lekarzowi prawdopodobną płeć dziecka, kierując się swoimi przeczuciami czy pragnieniami. Szpital wystawia pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka, które przysługuje każdemu maluszkowi, nawet jeśli w nomenklaturze medycznej był płodem czy zarodkiem. Z tym zaświadczeniem oraz dowodami osobistymi obojga rodziców i odpisem aktu ślubu (jeśli nie są małżeństwem, potrzebne będą odpisy aktów urodzenia) musisz udać się do USC. Otrzymasz odpis aktu urodzenia dziecka, najczęściej w trzech kopiach, który jednocześnie jest aktem zgonu - w adnotacji jest odpowiedni dopisek. Dziecko należy zgłosić w terminie do trzech dni od porodu/poronienia.
Bez względu na czas zakończenia ciąży masz prawo do pochowania swojego nienarodzonego dziecka (jego ciałka bądź szczątków). Szpital musi wówczas wydać kartę zgonu, która potrzebna jest do załatwienia formalności w zakładzie pogrzebowym. Musi również wydać ciałko matce dziecka, chyba że ma podpisaną umowę z zakładem pogrzebowym - wtedy ciałko tam trafia i tam też musisz się udać w celu dopełnienia formalności pogrzebowych. Maluszka można pochować w osobnym grobie, jak i w już istniejącym, np. osoby bliskiej. Pogrzeb może być świecki jak i kościelny, zależy to już od woli rodziców. Jeśli rodzice zdecydują się na pochowanie dziecka w obrządku kościelnym, muszą indywidualnie ustalić szczegóły z księdzem. Takie katolickie ostatnie pożegnanie nazywa się pokropkiem.
W przypadku urodzenia martwego dziecka kobiecie przysługuje połowa wymiaru urlopu macierzyńskiego (lub zasiłku macierzyńskiego, jeśli jesteś na urlopie wychowawczym). Musisz tylko dostarczyć do swojego zakładu pracy odpis aktu urodzenia dziecka oraz podanie o skrócony urlop macierzyński.
Bez względu na czas zakończenia ciąży masz również prawo zgłosić się do ZUS-u w celu uzyskania zasiłku pogrzebowego. Należy tam przedstawić dokumenty uprawniające do świadczeń, a więc wniosek o przyznanie zasiłku, akt urodzenia dziecka (który jest jednocześnie aktem zgonu), zaświadczenie od płatnika składek o uiszczaniu przez niego składek na ubezpieczenia rentowe, rachunek za usługi pogrzebowe z zakładu pogrzebowego (ważne jest, aby na jedną z pozycji była wpisana trumna) i ksero dowodu osobistego.
Rodzice mają prawo do zobaczenia dziecka, do pożegnania się z nim i do uzyskania wszelkich informacji medycznych.
W tak smutnej dla nas chwili nie zawsze czujemy się na siłach, by brnąć przez gąszcz formalności i walczyć z urzędnikami. Pomimo fali bólu nie do zniesienia, bezsilności i poczucia rozdrapywania ran, warto przemyśleć decyzję o pochowaniu dziecka. Choćby dlatego, by mieć poczucie, że wiemy gdzie leży nasz Aniołek, że pochowaliśmy go z godnością, jaka należy się każdemu człowiekowi, że możemy zapalić znicz na jego urodziny czy Dzień Dziecka?
Anna Andruszkiewicz
Komentarze (0)
